अम्मचि अम्मचि अद्य वयं नारिकेलस्य बर्फी कर्तुं शक्नुमः वा?” सूरजः स्वपितामहीम् अपृच्छत्। कृपया…… ? “ही ही ही! केवलं यदि त्वं मम साहाय्यं करोषि तत् निर्मातुं करिष्यामि, एहू?” इति अम्मचिः प्रत्युवाच । “सज्जः?” इति सूरजः उद्घोषितवान्। “सज्जः!” अम्मची इति उक्तम्। वयं केवलं पक्वानि एव चिनोमः, समीचिनम्?
ये सर्वत्र भूरेण भवन्ति… सावधानि वर्तते ! अत्र ते आगच्छन्ति!” अधुना आवाम् नारिकेलस्य बाहरीभागः लुञ्चावः । सूरजस्य उदरं गतः- “र्र्र्र्र्!” अम्मचिः खिन्नम् अभवत । ततः आवाम् बहिः कवचं खण्डावहे । इत्थम् प्रकारेण । खटाक् ।
और गर्र्र्र्र्र्र् फ्र्र्र्र्र्र्
“अन्यैः सर्वैः सामग्रीभिः सह भाजनपात्रे क्षिपतु” “इदं उत्तमं गन्धं करोति, अम्माची!” “तर्हि आवाम् सर्वं एकस्मिन् पात्रमध्ये पातयावः – यावत् शीतलतां प्राप्नोति तावत् – प्रतीक्षस्व, बाबा! “अधुना सुव्यवस्थिताः लघु खण्डे कुर्वः ।
स् स् स् स् स् स् स् स्
अस्माकं नारिकेलस्य बर्फी खादितुं सज्जा अस्ति ।
अम्माच्याः बरफी सरल यन्त्राः ! इत्यस्य उपयोगेन निर्मितवती आसीत् । सरलयन्त्रैः कार्यं कर्तुं सुलभं भवति । सरलयन्त्राणि षड्विधानि सन्ति-
नारिकेलस्य बर्फीनिर्माणप्रक्रियायां सूरजः अम्माची च ये सरलयन्त्राणि प्रयुक्तवन्तः तानि भवन्तः चिन्तयितुं शक्नुवन्ति वा ?
